UA-47923192-2

Uncategorized

EINDWERK

7 januari 2022 is het zover. De laatstejaarsstudenten fotografie aan het CVO Kisp – en daar hoor ik dit keer ook bij – presenteren hun eindwerk. Een jaar lang mogen/moeten we werken rond een zelfgekozen thema en dat mogen we zeer ruim interpreteren. Bewijs nu maar dat je echt een fotograaf bent. Dat je niet alleen interessante beelden kan maken, dat je ze ook goed kan nabewerken en dat ze klaar zijn om perfect uit de printer te rollen. Een externe jury zal dat beoordelen en het “grote publiek” zal de werken kunnen bekijken tijdens een tentoonstelling in de Zebrastraat te Gent van 8 tot 16 januari.

Het hele traject heeft me vaak en diep doen nadenken over mijn fotografie, over wat ik kan en wat ik niet kan en over wat ik graag doe en wat ik niet graag doe.

Lees verder»

G. en M.

De volledige titel van mijn eindwerk is “Composities thuis bij G. en M.”  Het zijn stuk voor stuk beelden die bij mij herinneringen, teruggevonden tijd, oproepen en tegelijk het verhaal van G. en M. stofferen. Ik ga jullie niet precies vertellen waar G. en M. wonen, dat heb ik hun beloofd. Ergens achter een geveltje van nauwelijks 5 meter breed. De bel werkt niet. Je wordt vriendelijk verzocht met de brievenbus te klepperen.  Ze zijn bang dat ze niet begrepen worden, dat ze uitgelachen worden maar geloof me, er valt daar niets te lachen. Zij zijn alle twee een eind in de zeventig maar gezond. Zij leven in vrijwillige armoede, eeuwige zuiverheid en volkomen gehoorzaamheid. Dat staat zo op een vel papier dat bij hun aan de muur hangt.

G. en M. zijn goede mensen. Dat moet zo van hun geloof. Elke dag naar de kerk om te bidden en voor tussendoor heeft G. een kapel in de tuin gebouwd, helemaal met gekregen materiaal want centen zijn er niet op overschot. Ze hebben ook kamers gebouwd in de tuin. Wie geen bed heeft kan bij hen terecht, gratis maar voor eten moeten ze zelf zorgen. Daar zijn ze sinds kort mee gestopt. Het heeft lang genoeg geduurd, ze hebben hun hemel verdiend. Ze worden oud. Ze gaan volgend jaar ook minder groenten kweken.

Lees verder»

IETS OVER DUIDING

Bekijk de foto van de dame met het boeket. Ik ken het verhaal achter die foto en jullie kennen dat niet. Daarom is die foto voor mij belangrijk en kunnen jullie de foto alleen maar mooi vinden. Of lelijk. Of “ja, speciaal, het heeft wel iets”. Wat dus eigenlijk wil zeggen “ik begrijp het niet, er ontbreekt informatie” of ik durf niet zeggen dat het lelijk is. Als ik het verhaal achter de foto vertel dan ga je anders oordelen, het beeld wordt misschien interessanter. Ik kwam de dame tegen toen ik in Moskou op de metro stapte. Ik zag onmiddellijk het beeld dat ik van haar kon nemen en die kans mocht ik niet laten voorbijgaan.  Een vragend knikje van mijn kant en een glimlach aan de overkant, meer was er niet nodig.

Lees verder»

THEMA

Eerst wou ik dit bericht “Verantwoording” of “Verdediging” noemen maar dat zat niet goed en ik heb uiteindelijk gekozen voor “Thema”. Ik vind dat er niets te verantwoorden of te verdedigen valt. Dat lijkt op voorhand al of je iets fout gedaan hebt.  Dit is gewoon wat het is. Dit is mijn fotografie. Ik presenteer een beperkte reeks foto’s die het gevoel visualiseren dat me soms overvalt als ik bij mensen binnen mag kijken of als ik door het Vlaamse landschap toer. Straatfotografie maar dan niet in een straat en zeker niet perse buiten. Onderaan, om af te sluiten, vind je een poging om dat gevoel dat ik dan heb te verwoorden.

Onder het menu “Portfolio” vind je een fotoalbum met 12 foto’s die ik geselecteerd heb om tentoon te stellen en daar zal de jury me op beoordelen. Voel je vrij om de andere fotoalbums te bekijken. Je kan er in zien hoe een enthousiast amateurfotograaf  zich een weg naar boven baant.




Lees verder»

AFWERKING

Alle eindwerk-foto’s zijn gemaakt tussen januari en juli 2021, met een Sony fullframe spiegelloze camera A7R mark IV met daarop een Sony 24-105mm, mijn favoriete wandellens. Ze werden genomen met natuurlijk licht, soms mét en soms zonder statief. De nabewerking volgde in Lightroom en Photoshop. Door de wisselende omstandigheden waren kleur en contrast niet consistent over heel de reeks. Tel daarbij mijn kleurenblindheid en dan is het duidelijk: ik zat met een probleem maar Photoshop bracht redding met de optie “Kleur afstemmen”. Ik heb ook zwart-wit versies gemaakt maar de gebleekte, gedesatureerde kleuren refereerden beter naar het verleden. Om dezelfde reden koos ik als font voor de titel en de begeleidende tekst voor een typemachine-letter (New Courier).
De tekst bij de foto’s komt van het internet. Het zijn antwoorden die je krijgt als je in een zoekmachine gaat zoeken naar Mariabeeld, strijkplank, deurkapstok, … Het is een andere manier om te zeggen dat de wereld veranderd is.
Lees verder»