G. en M.

De volledige titel van mijn eindwerk is “Composities thuis bij G. en M.”  Het zijn stuk voor stuk beelden die bij mij herinneringen, teruggevonden tijd, oproepen en tegelijk het verhaal van G. en M. stofferen. Ik ga jullie niet precies vertellen waar G. en M. wonen, dat heb ik hun beloofd. Ergens achter een geveltje van nauwelijks 5 meter breed. De bel werkt niet. Je wordt vriendelijk verzocht met de brievenbus te klepperen.  Ze zijn bang dat ze niet begrepen worden, dat ze uitgelachen worden maar geloof me, er valt daar niets te lachen. Zij zijn alle twee een eind in de zeventig maar gezond. Zij leven in vrijwillige armoede, eeuwige zuiverheid en volkomen gehoorzaamheid. Dat staat zo op een vel papier dat bij hun aan de muur hangt.

G. en M. zijn goede mensen. Dat moet zo van hun geloof. Elke dag naar de kerk om te bidden en voor tussendoor heeft G. een kapel in de tuin gebouwd, helemaal met gekregen materiaal want centen zijn er niet op overschot. Ze hebben ook kamers gebouwd in de tuin. Wie geen bed heeft kan bij hen terecht, gratis maar voor eten moeten ze zelf zorgen. Daar zijn ze sinds kort mee gestopt. Het heeft lang genoeg geduurd, ze hebben hun hemel verdiend. Ze worden oud. Ze gaan volgend jaar ook minder groenten kweken.

In de winter is het er koud. Er is geen isolatie, de kachel brandt alleen als er volk verwacht wordt. Als G. niets om handen heeft, leest hij over zijn geloof . Zijn gedachten dwalen af naar Noorwegen. Daar is hij als jonge fysiotherapeut naartoe getrokken om gehandicapte kinderen te begeleiden. Daar kon hij tenminste iets goed doen, daar had men hem nodig. Om de paar jaar gaat hij er terug naartoe om zijn zoon te bezoeken maar alleen reizen wordt moeilijk. M. volgt katholiek geïnspireerde websites en moeit zich in de discussies op forums.

Zeg Toni, je eet toch een boterham mee vanmiddag?
Met alle plezier.