THEMA

Eerst wou ik dit bericht “Verantwoording” of “Verdediging” noemen maar dat zat niet goed en ik heb uiteindelijk gekozen voor “Thema”. Ik vind dat er niets te verantwoorden of te verdedigen valt. Dat lijkt op voorhand al of je iets fout gedaan hebt.¬† Dit is gewoon wat het is. Dit is mijn fotografie. Ik presenteer een beperkte reeks foto’s die het gevoel visualiseren dat me soms overvalt als ik bij mensen binnen mag kijken of als ik door het Vlaamse landschap toer. Straatfotografie maar dan niet in een straat en zeker niet perse buiten. Onderaan, om af te sluiten, vind je een poging om dat gevoel dat ik dan heb te verwoorden.

Onder het menu “Portfolio” vind je een fotoalbum met 12 foto’s die ik geselecteerd heb om tentoon te stellen en daar zal de jury me op beoordelen. Voel je vrij om de andere fotoalbums te bekijken. Je kan er in zien hoe een enthousiast amateurfotograaf¬† zich een weg naar boven baant.




Ik ben fotograaf en ik denk na over de grote en over de kleine, simpele dingen des levens.
Zoals daar zijn: op tijd de planten water geven, op vakantie gaan naar de Ardennen met de caravan, de vogels observeren als ze hun jongen voederen, ’s morgens over de polders uitkijken en dan in de namiddag een dutje doen, of niet.¬† Of strijken en de keuken opruimen, dat moet ook gebeuren.
Ik zie ze graag bezig de mensen, druk in de weer met de dingen die ze doen of moeten doen. Fier als een gieter met de dingen die ze al gedaan hebben. Elke dag, vroeger en nu en als we mogen later ook nog, zo lang als ’t kan.
En nog later, daarna, als het vervalt in lelijkheid, in schone lelijkheid, of in lelijke schoonheid soms, daar dan foto’s van maken, van die dingen van vroeger, die herinneringen, die teruggevonden tijd. De juiste steentjes om mee te bouwen.
Zo kies en kneed ik mijn eigen verhaal. Die beelden houden mij op mijn pad, zij zijn mijn winterbanden.